In loving memory Elynn

In loving memory Elynn

maandag 5 juni 2017

Alpe d'HuZes 2017

Wij zijn gisteren weer teruggekomen uit Frankrijk waar we met team Robin waren voor de Alpe d'huzes.
Het was een week met een lach en een traan. Het was een week die volledig in het teken stond van Elynn en Robin.
Vorige week is team Robin regelmatig te zien geweest bij hart van Nederland. Super trots op Rob die 3 keer de berg is opgefietst en Erwin en Tim de berg 2 keer zijn opgelopen.  

Het was een super week, die het des te moeilijker maakte om weer naar huis te moeten gaan en "onze" berg en met name bocht 9 weer achter te laten.  

Tot volgend jaar. Aimée heeft namelijk aangegeven volgend jaar ook de berg op te willen lopen voor haar zusje.

http://www.hartvannederland.nl/aanbevolen/2017/team-robin-bereidt-zich-voor-frankrijk/

http://www.hartvannederland.nl/nieuws/2017/team-robin-trotseert-hollandse-berg-tijdens-alpe-dhuzes/









zaterdag 27 mei 2017

Volgende week weer de Alpe d'huzes

Volgende week vindt de twaalfde editie van Alpe d’HuZes plaats. Een sportief evenement waarbij duizenden deelnemers fietsend, hardlopend en wandelend, onder het motto ‘opgeven is geen optie’, op één dag tot maximaal zes keer de legendarische Alpe d’Huez in Frankrijk beklimmen. Daarmee zamelen zij zoveel mogelijk geld in voor de strijd tegen kanker.
Zo ook de gezinnen Kuipers en Van de Brink, zij verloren ruim 2 jaar geleden beiden een kind aan kanker. Robin Kuipers overleed op 12-jarige leeftijd en Elynn van de Brink op 5-jarige leeftijd. Met familie en vrienden bundelen zij hun krachten in Team Robin en zullen de ‘Hollandse berg’ zo vaak mogelijk, wandelend en fietsend, beklimmen en nemen ze Robin en Elynn met zich mee naar de top.
Gisteren was deze reportage bij Hart van Nederland Sbs6, zie link.
http://www.hartvannederland.nl/nieuws/2017/twee-gezinnen-bundelen-krachten-om-alpe-dhuzes-te-overwinnen/
Rob kan nog steeds gesponserd worden. U kunt dit doen via onderstaande link. Elke €uro helpt!
https://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/robvandenbrink


zondag 30 april 2017

Elynn van den Brink 30-04-2015 - 30-04-2017


Als je voor het eerst moeder wordt is dat het allermooiste gevoel van de hele wereld en als je daarna opnieuw gezegend wordt met nog een prachtige dochter dan ben je de gelukkigste vrouw op aarde. Een zusje voor Aimée. Ik was zo ontzettend gelukkig. En dan na 2 jaar stort je wereld in.

Het is niet te bevatten wat er met je gebeurt als je hoort dat je kindje kanker heeft en de prognose somber is. Toch wilde de oncoloog haar een kans gegeven. Een kans op leven. Dat was het begin van een lange, zware periode, maar wel met hoop. Hoop op genezing.

Operaties, narcoses, MRI'S, bloedprikken, prik in PAC, prik in Ommaydrain, sondes, chemokuren, spoedopnames. Onvoorstelbaar wat ons meisje allemaal heeft moeten ondergaan. En wat was ze een kanjer. Ik ben zo ontzettend trots op haar. 

Moeilijk voor ons om te moeten zien wat er allemaal gebeurde met Elynn. Wij konden alleen naar toekijken en er voor haar zijn. De constante angst om haar te verliezen. Voor elke uitslag al dagen buikpijn. Haar medicijnen moeten geven, haar moeten prikken, haar darmen moeten spoelen, haar 5x per dag moeten katheriseren. Inplaats van dat je kindje steeds zelfstandige wordt en zinnelijk wordt moesten wij haar steeds meer verzorgen en werd ze steeds meer afhankelijk van ons.

Na het slechte nieuws werd Elynn verlamd vanaf haar middel. Moeilijk om haar steeds meer te zien inleveren. Elke keer verleg je je grenzen en zie je hoe de kanker haar steeds meer beperkt. Het was vreselijk om dan toch echt het keerpunt te zien. Het besef dat je toch echt je kindje gaat verliezen en dat je haar moet loslaten voor altijd. Bizar dat je totaal geen invloed hebt over je leven hebt en die van je dochter. Moeilijk te beseffen dat ze het gevecht tegen kanker heeft verloren. Zo oneerlijk waarom Elynn dit is overkomen. Gewoon stomme pech was het helaas.

Maar gelukkig hebben we ook zoveel mooie herinneringen nog kunnen maken met haar. Elynn heeft na de diagnose nog 42 maanden geleefd en die tijd met haar had ik niet willen missen.

Ik ben trots dat ik haar mama mocht zijn. En nu is het de dag dat we haar al 2 jaar moeten missen. Een dag die voor altijd op mijn netvlies is gebrand. Een dag alsof het gisteren is gebeurd.

Niet te bevatten hoe snel de tijd gaat en de tijd gewoon doorgaat. Iedereen gaat door met zijn leven en natuurlijk ook wij. Hopelijk hebben we nog een heel leven voor ons en daar kunnen we maar beter het beste van maken. Misschien nu juist wel meer voor 2 ook voor Elynn.

Ik mis Elynn iedere dag. Ik zou haar zo graag nog bij me willen hebben en voor haar zorgen. Ik zou zo graag willen dat Aimée zou opgroeien met haar zusje. Ik zou zo graag nog elke dag foto's van Elynn willen delen en dat iedereen weet dat Elynn geleefd heeft en dat ze niet vergeten wordt. Dat ze nog altijd bij ons gezin hoort!

Lieve Elynn, ik hoop dat er een plek is waar wij elkaar ooit weer gaan ontmoeten. Tot het zover is blijf je levend, in gedachten, symbolen, herinneringen en het noemen van je naam.

Goodbyes are not forever Goodbyes are not the end They simply mean " i'll miss you", untill we meet again.

Verdwenen uit ons dagelijks bestaan maar voor altijd in ons hart!💖

Elynn* 😇    "Jij bent lief" 30-04-2015 - 30-04-2017 Tot ziens onze lieve Elynn.....tot ooit!!!!!
Dikke kus mama, papa en je zus Aimée .

zaterdag 31 december 2016

Heel vol jaar zonder Elynn. Dag 2016 hallo 2017

En dan is het bijna het einde van 2016. Een heel geheel jaar zonder Elynn. Alles een tweede keer zonder Elynn beleven. Nog één dag en zit 2016 erop.

Een zwaar jaar waarin we Elynn steeds meer missen. Moeilijke momenten, verdriet, constante gemis, maar gelukkig ook erg mooie momenten beleeft samen als gezin, met familie, vrienden en lotgenoten.

Hoogtepunt was zeker dat we de Alpe d'huez beklommen hebben met Team Elynn voor kwf. Wat was dat bijzonder en mooi dat we dit samen konden doen met familie en vrienden.

Aimée heeft zich daarnaast goed ingezet voor stichting Opkikker en stichting Lach voor een dag. Mobieltjes ophalen en sleutelhangers verkopen.

Zo kreeg ze in mei een lintje van stichting Opkikker, omdat zij ambassadeur was geworden van de stichting.
Aimée had daardoor ook een telefonische interview met editieNL en ze was zelfs op de radio te horen bij RTVNH.

Door mooie stukjes in kranten was Aimée ook opgevallen door onze gemeente, waardoor ze werd voorgedragen voor een jeugdlintje die Aimée in oktober heeft mogen ontvangen van de Burgemeester. Wat was dat bijzonder en speciaal en zo ontzettend verdiend.
Nu eindelijk werd Aimée opgevallen en kreeg zij een keer aandacht en werd zij in het zonnetje gezet.

Het gaat steeds beter met Aimée. Gelukkig ook op school.

In december zijn we bij het Sinterklaasfeest van Shaynee Beense geweest. Shaynee is afgelopen juli overleden, maar haar ouders hebben het overgenomen in nagedachtenis van hun mooie dochter.
Wat was het een mooie middag. Ook Elynn werd genoemd en we hebben kaarsjes aangestoken voor onze overleden kinderen. Ook kregen we een prachtig kado. Zo mooi en ontzettend emotioneel.


Verder was sinterklaas wel anders. Totaal 4 jaar hebben we sinterklaas gevierd in het Amc met Ernst & Bobbie en nu Aimée ook ouder is, is deze tijd niet meer zoals die was De magie is er helaas af en het gevoel weg. Wel vieren we het voor de kleinere neefjes en nichtjes.

Op 12 december heb ik mogen spreken op het Lach voor een dag gala. Daar heb ik mogen spreken over Elynn en haar Wensdag. Aimée heeft me ondersteund en we stonden samen op het podium een hele zaal vol, toe te spreken. Ik ben geen spreker. Ik ben ontzettend verlegen en sta liever op de achtergrond, maar dit wilde ik ontzettend graag doen. Ik vond het fijn dat ik nu iets terug kon doen voor deze stichting.


Na mijn speech werd een prachtig nummer gespeeld "Engel van mijn Hart" met een diavoorstelling van Elynn haar wensdag. Het was zo mooi, zo emotioneel om dit nummer te horen en Elynn zo mooi op het grote scherm te zien. Wat was ik trots, trots op Elynn en trots op deze prachtige stichting die het mogelijk maakt dat zieke kinderen een prachtige wensdag krijgen in het theater.
Hier een mooi filmpje van die avond.


Aimée mocht aan het eind van de avond de cheque met de opbrengst van de avond onthullen.


Op 24 december zijn we naar de voorstelling van Peppa Pig geweest van Van Hoorne Entertainment. Ik wilde daar graag heen als een soort eerbetoon voor Elynn. Elynn vond Peppa Pig zo geweldig. Het was ontzettend bijzonder dat we na de voorstelling op het podium mochten komen om foto's te maken. Foto's van Peppa Pig met de foto van Elynn. Zo was ze er toch een beetje bij.



Kerst hebben we gevierd met familie. 1e kerstdag zijn we weer naar het spoorwegmuseum geweest. We hadden thuis ook gewoon de kerstboom opgezet en kadootjes onder de boom en ook toen werd Elynn niet vergeten. Ook voor haar lag er een kadootje onder.
Toen ik dit schreef was het nog de 30ste. Weer een maand meer dat we haar moeten missen en ja missen zullen wij haar altijd blijven doen. Natuurlijk gaan we door, maar ons verleden kunnen wij nooit vergeten en dat willen wij ook niet. Elynn heeft geleefd, zij is onze dochter. Voor haar hebben we maar 5 en een half jaar  voor mogen zorgen, maar dat hadden we liever  ons leven lang willen doen. Haar naam zullen wij blijven noemen om haar te eren en om haar nooit te vergeten.

We moeten nu al 20 maanden onze mooie, lieve dochter missen.


30 december 2 jaar terug kreeg Elynn een spoed MRI.  De chemo was acuut gestopt en het ging steeds slechter met haar. Ze bleek weer hersenvliesontsteking te hebben. Wat waren wij in angst om de uitslag van de MRI, maar van binnen wisten we wel dat het slechter met haar ging.

Op 31 december 2014 kregen we te horen dat de tumoren waren gegroeid en dat Elynn niet meer beter zou worden.
Die avond met oud en nieuw kon ik niet proosten. Ik kon niet vieren dat 2014 voorbij was en 2015 was begonnen. Het jaar dat Elynn zou komen te overlijden.

Dit schreef ik 2 jaar terug op facebook:
Helaas een slecht einde voor Elynn en voor ons van 2014 en daarmee gelijk al een slecht begin van het jaar 2015. Helaas de tumor in de rug fors gegroeid. Jullie hoeven ons geen gelukkig nieuwjaar te wensen. In 2015 zullen wij de moeilijkste tijd tegemoet gaan die een ouder kan overkomen.

Dit schrijf ik vandaag met het bericht op facebook:
Het gevoel van 2 jaar terug komt gelijk boven. De angst die werkelijkheid was geworden, de verslagenheid en toch moesten we door. Voor Elynn, voor Aimée en natuurlijk voor onszelf. We moesten sterk zijn voor de tijd die zou komen. De moeilijkste en zwaarste tijd van ons leven. Het afscheid nemen van Elynn en haar hierbij zou goed mogelijk begeleiden en haar grote zus Aimée. Ik hoop dat we het goed hebben gedaan. We hebben Elynn los moeten laten.
Ze zeggen dat los laten ook houden van is, maar waarom doet het dan zo ontzettend veel pijn en verdriet.

Dit jaar gaan we oud en nieuw met lotgenoten vieren, inmiddels zijn ze dierbare vrienden. Een wensballon en make a wish wensvuurpijlen steken we aan voor onze kinderen. Die daar hopelijk boven aan de hemel naar beneden kijken naar ons, wij die hun zo ontzettend veel missen.

Bedankt dat jullie nog af en toe op het blog kijken en aan Elynn en ons denken. Soms ontvangen we nog een kaartje. Dit doet ons enorm goed.

Wij wensen jullie dan ook een mooi Oud en Nieuw en een prachtig, liefdevol en een gezond 2017. Geniet van elkaar moment en wees zuinig op de mensen waarvan je houdt.
Zeg wat vaker "Jij bent lief".

zondag 30 oktober 2016

18 maanden zonder Elynn 30-4-2015 - 30-10-2015



 30-4-2015  -  30-10-2016

Al anderhalf jaar zonder Elynn.

18 maanden

84 weken

588 dagen

14112 uur

Elke dag weer een dag verder van ons leven met Elynn. Hoe zwaar die ook was de laatste jaren. Wat zouden we nu toch graag terug willen gaan in de tijd, want rouwen is veel zwaarder. Leven zonder onze lieve Elynn, zonder haar lieve kusjes, haar mooie ondeugende lach, haar lieve woordjes. Wat missen we haar het zinnetje “Jij bent lief!” horen zeggen.

Ze heeft het zinnetje in haar korte leventje zo vaak gezegd, misschien wel juist daarom, voor een heel leven lang.
Jij bent lief!

Je kunt niemand te vaak in je armen nemen
Je kunt nooit te vaak fluisteren
Ik heb je lief!
Je kunt nooit te vaak zeggen
Mooi dat jij bestaat

Je moet vele dingen
gewoon vaak genoeg doen
omdat we nooit weten
Wat morgen is


We probeerde er altijd het beste van te maken en te genieten van de leuke dingen, want er waren genoeg en vaak zware momenten. Dit is niet verandert alleen proberen we nu vaker de leuke momenten op te zoeken. Leuke uitjes met familie en vrienden. We hebben te lang ons moeten houden aan alle ziekenhuisafspraken/ ziekenhuisopnames, de periodes dat Elynn niet naar buiten kon. Het voelde toen als een gevangenisstraf waarvan we geen einddatum wisten.

Onze straf hebben we gehad. Het nu moeten missen van Elynn, maar de vrijheid hebben we teruggekregen. De altijd constante angst en knop in mijn buik is weg, maar ook de hoop. Daarin de plaatst is het verdriet gekomen.

Alles wat we nu doen is altijd met een zwart randje. De totale blijdschap, onbezorgdheid is voorbij. Het verdriet kan me elk ogenblik overvallen. Soms een traantje, maar soms een flinke huilbui tot gevolg.

Haar naamop vakantie in het zand schrijven en wachten tot het water haar naam wegvaagd.


Een vlinder tijdens onze vakantie die maar in onze buurt blijft vliegen en zelfs even op ons land.


Ik wil zo graag foto’s blijven delen van Elynn, zodat de herinnering haar levend houd. Zodat niemand haar vergeet en weet dat ze ook heeft geleefd, maar hoe langer het geleden is hoe moeilijker ik het vind.
Iedereen plaatst iets over hun levende kind. Waarom zou ik dan niet iets van mijn overleden kind mogen plaatsen. Ik blijf zo ontzettend trots op Elynn. Hoe zij met haar ziekte omging en leefde bij de dag zoals natuurlijk elk kind doet.


Ik ben ontzettend blij en trots dat ik haar mama mocht zijn. Al zou ik graag veel langer voor haar hebben willen zorgen.

Ze blijft mijn tweede dochter en ze zal altijd bij ons gezin horen dat zal nooit veranderen.

Met haar geboortedag zijn we weer naar de Efteling geweest. Daar waar we met haar geweest zijn. In de attracties waar zij zo van hield. Het was die dag dubbel en we waren snel al erg moe en zijn we eerder al naar huis gegaan. Het is toch anders daar zo zonder Elynn.


Met de viering van Aimée haar verjaardag en de geboortedag van Elynn hebben we met familie en vrienden ballonnen opgelaten. Ballonnen voor Elynn en hebben we een donatie gedaan aan stichting Gilat. Het is fijn om nu terug te kunnen geven aan stichtingen waar Elynn zo van heeft genoten. Het voelt goed omdat in naam van Elynn te kunnen doen.


Aimée vindt het ook super leuk om geld op te halen voor stichtingen zoals de Opkikker, maar ook stichting Lach voor een dag. Zo verkoopt ze sleutelhangers en verzamelt ze voor stichting Opkikker oude mobieltjes in. Ze heeft er sinds eind mei alweer 248 mobieltjes voor de stichting. Mooi en bijzonder dat het is opgevallen door de gemeente en ze nu al een jeugdlintje heeft mogen ontvangen. We zijn ontzettend trots op Aimée. Fijn dat Aimée waardering krijgt voor wat ze doet. Lange tijd ging alle aandacht naar haar zusje.



Ik heb bij de tatoeage op mijn onderarm 5 sterren laten zetten. 5 sterren voor de 5 jaren dat Elynn bij ons was. Helaas zijn de sterren niet perfect geworden, maar ach dat hoort helaas ook wel weer bij mij en hoe het gaat in mijn leven.

Inmiddels hebben we ook gezinsuitbreiding in de vorm van een kat Titus en een poes Fien. Het bijzondere is dat ze op 30 april geboren zijn. Inmiddels zijn ze een half jaar en erg gegroeid.


Elynn haar kamer is nog steeds een rommeltje. Ik zou graag alles willen uitzoeken en een mooi plekje ervan willen maken met spulletjes van Elynn, maar het is zo moeilijk om afstand van spulletjes te doen.

Dozen met lieve kaartjes staan ook nog in haar kamer. Hoe fijn en bijzonder was het dat Elynn, maar ook Aimée zoveel lieve kaartjes hebben mogen ontvangen in de afgelopen jaren. Het gevoel van liefde van “onbekende” mensen die met je meeleven is zo mooi.

Bijzonder en fijn dat heel af en toe nu nog een kaart binnenkomt. Even iemand die laat weten dat Elynn niet vergeten wordt!. Ik word zo blij als ik haar naam tegenkom of een mooie foto van haar. Zo hebben we laatst ook een prachtige tekening van Elynn gekregen. Zo mooi en zo waardevol.


Afgelopen juli van twee kanjer afscheid moeten nemen. Van Shaynee Beense en Dappere Daan. Ik ben naar hun afscheid geweest. Ook een aantal kinderen die wij in de afgelopen jaren hebben leren kennen waarbij de kanker terug is gekomen. Elke keer raakt het me diep. Zoveel gezinnen die te maken krijgen met deze ziekte en verlies van hun kind. Zoveel lotgenoten, zoveel herkenning.
Hetzelfde verdiet, dezelfde pijn.

Heel soms kom ik nog op het blog. Toch kijken elke dag meer dan 100 mensen nog op Elynn haar blog. Gewoon al meer dan 2,2 miljoen paginaviews. Nooit gedacht dat zoveel mensen het blog zouden lezen over Elynn. Zo blij dat ik ermee gestart ben. Zoveel dagen/ momenten die ik vergeten ben. Fijn dat ik nu het blog ook in boekvorm heb zodat ik er af en toe in kan lezen.

Op facebook kreeg ik een mooie boodschap vorige week.

"De mooiste dingen in het leven zijn gratis"
Omarmingen, glimlachen, vrienden, familie, slaap, liefde, kussen, lachen en mooie herinneringen.

Gelukkig mooie herinneringen genoeg. Die zullen we nooit vergeten!



Zo veel tranen
Waar komen ze vandaan?
Zo veel tranen
Ik laat ze allemaal maar gaan
Zo veel tranen
Het worden er steeds meer
Zo veel tranen
Jou missen doet zo’n zeer
Mijn tranen zijn niet te stoppen
Wat moet ik zonder jou?
Mijn tranen zijn niet te stoppen
Omdat ik zo verschrikkelijk veel van je hou
Mijn tranen zijn niet te stoppen
In mijn hart zit een gat
Mijn tranen zijn niet te stoppen
Ik mis je iedere dag meer mijn liefste schat
Soms vallen mijn tranen niet
En kan ik zelfs even lachen
Soms vallen mijn tranen niet..............
Maar wie goed kijkt, ziet achter die lach een immens groot verdriet
Ik laat inderdaad mijn verdriet weinig zien en probeer veel te lachen, maar achter die lach zit een immens groot verdriet. Huilen doe ik alleen. Als ik naar Elynn haar foto's kijk. Als ik maar iets over haar schrijf komen de tranen al. Of als Aimée verdrietig is en ze bij mij komt dan komen bij mij ook de tranen. Het is moeilijk dat ik ook Aimée niet heb kunnen behoeden voor het verlies van haar zusje en haar geen onbezorgde jeugd heb kunnen geven.

Elynn zal altijd bij ons gezin horen zolang wij leven.

Jij bent liefste, Elynn!